آموزش فروش

چهارشنبه‌سوری مبارک!

فرستادن به ایمیل

تا چشم به‌هم زدیم، روزهای پایانی سال ۹۰ هم رسید و همین فرداست که در آخرین شبِ چهارشنبۀ سال، آیین دیرینۀ «چهارشنبه‌سوری» را با هم جشن بگیریم. بیایید ابتدا با هم مروری بر فلسفه و پیشینۀ این آیین شادمانۀ ایرانی داشته باشیم.


جشنی دیرینه به‌وسعت ایران و ایرانی و همۀ فارسی‌زبانان

در ویکی‌پدیای فارسی می‌خوانیم: «چهارشنبه‌سوری یکی از جشن‌های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبهٔ سال (سه‌شنبه شب) برگزار می‌شود.» دربارۀ خاستگاه این جشن چنین نوشته شده: «در شاه‌نامهٔ فردوسی اشاره‌هایی درباره بزم چهارشنبه‌ای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان‌دهندهٔ کهن بودن این جشن است. مراسم سنّتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شده‌است.»

اما نام این جشن از کجا آمده است: «واژهٔ «چهارشنبه‌سوری» از دو واژه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته‌ است و سوری که به معنی سرخ است ساخته شده‌است. آتش بزرگی تا صبح زود و برآمدن خورشید روشن نگه داشته می‌شود؛ که این آتش معمولا در بعدازظهر، زمانی که مردم آتش روشن می‌کنند و از روی آن می‌پرند، آغاز می‌شود و در زمان پریدن می‌خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من.» در واقع، این جمله نشانگر یک تطهیر و پاک‌سازی مذهبی است که واژه «سوری» به معنی «سرخ» به آن اشاره دارد. به‌بیان دیگر، شما خواهان آن هستید که آتش تمام رنگ پریدگی و زردی، بیماری و مشکلات شما را بگیرد و به‌جای آن سرخی و گرمی و نیرو به شما بدهد.»

این جشن، آیینی است به‌وسعت ایران و به‌گستردگیِ همۀ ایرانیان: «چهارشنبه‌سوری جشنی نیست که وابسته به دین یا قومیت افراد باشد و در میان بیشتر ایرانیان رواج دارد.» و جالب است بدانیم که این جشن در میان همۀ کشورهای فارسی‌زبان رواج دارد و در تاجیکستان و افغانستان هم چهارشنبه‌سوری را جشن می‌گیرند.


شب جشن یا شب هراس؟

بسیاری از ما مراسمی همچون «قاشق‌زنی»، «روشن کردن فشفشه»، «آتش افروختن»، « جمع شدن خانواده دور هم و خوردن آجیل چهارشنبه‌سوری» و... را به‌خاطر داریم و خیلی از آنها را هنوز انجام می‌دهیم. اما متاسفانه هر سال در این شب جشن و شادی، شاهد این هستیم که افرادی با استفاده از مواد آتش‌زای خطرناک، هم صداهای ناهنجار تولید می‌کنند و هم برای خودشان و دیگران ایجاد خطر می‌کنند. بسیاری از مردم در این روز سریع به خانه‌های خود می‌روند تا از خطرات نارنجک و ترقه و... در امان باشند؛ و در میان صداهایی که بیشتر شبیه یک جنگ خیابانی است، چهارشنبه‌سوری را در هول و اضطراب به شب می‌رسانند.

هنوز چهارشنبه‌سوری تمام نشده، خبر مصدومان حوادث این شب در رسانه‌ها منتشر می‌شود. بارها شنیده‌ایم که خانه و خانه‌هایی تخریب شده‌اند، افرادی ــ از کودک و نوجوان و جوان و پیر و زن حامله و... ــ آسیب‌های جدی دیده‌اند؛ و نوروز به‌کام بسیاری تلخ شده است.


به‌راستی یک بار از خود پرسیده‌ایم: «چرا؟»

چرا این جشن ایرانی با این فلسفۀ زیبا و دیرینه که می‌توانید شب جشن و شادی خانوادگی و ملی باشد، تبدیل به شب هراس و حادثه شده است؟ چرا خیلی‌ها از آمدن چهارشنبه‌سوری بیشتر از این‌که خوشحال شوند، دچار دلهره می‌شوند؟ چرا فردای چهارشنبه‌سوری بسیاری از دیوارهای ساختمان‌های زیبای شهرهای ما پر از لکه‌های سیاه نارنجک می‌شود؟ به‌راستی این «شوخی‌های بی‌مزه و خطرناک» چه هزینه‌های جانی و مالی دارد و این هزینه‌ها را چه کسی می‌پردازد؟

چرا این همه نیروی پلیس و آتش‌نشانی و اورژانس باید در این شب آماده‌باش باشند و خطر را به جان بخرند؟ چون عده‌ای غیرمسئولانه می‌خواهند خشم‌های فروخوردۀ خود را به‌گونه‌ای خطرناک خالی کنند که ممکن است هم به خودشان آسیب برساند و هم به دیگران؛ و اعتبار جشن چهارشنبه‌سوری را هم با این کارهای خود زیر سوال می‌برند.

آیا به‌عنوان ایرانی رویمان می‌شود یک غیرایرانی را در این شب مهمان خود کنیم و این «جشن ملی» را نشان او بدهیم؟ آیا در این همه صدای انفجار و لرزش مهیب ساختمان‌ها و آتش نارنجک‌ها و مواد آتش‌زای خطرناک و خطرآفرین، چیزی از آن فلسفۀ باستانی و دیرینه را می‌توان دید؟!

به‌امید روزی که چهارشنبه‌سوری شب جشن و خوشحالی واقعی ما باشد و همۀ ایرانیان بی‌هول‌وهراس در آن شرکت کنند، چهارشنبه‌سوری سال ۱۳۹۱ را به شما عزیزان مکتب کمال تبریک می‌گوییم و امیدواریم شبی شاد و پُرهیجان و توام با امنیت را تجربه کنید!


یک «مکتب کمالی» چهارشنبه‌سوری‌اش را چگونه می‌گذارند؟

لطفا برای ما بنویسید که دربارۀ چهارشنبه‌سوری، و همچنین کارهای غیرمعمول عده‌ای در این شب چه نظری دارید؛ و همچنین بنویسید که شما مکتب کمالی‌های عزیز قصد دارید این شب را چگونه بگذرانید. شما در شهر خود چه آیین‌های خاصی برای این شب دارید؟ منتظر دیدگاه‌های شما هستیم!
 

دیدگاه های شما  

 
+3 #9 منصوره 29 اسفند 1391 ساعت 23:50
سلام به تمام ایرانیهای عزیز. ما در جزیره کیش زندگی میکنیم. اینجا مراسم چهارشنبه سوری درمکانی مشخص (کشتی یونانی) برگزار میشود و در محله های مسکونی و مرکز شهر ارامش خوبی برقراراست. همه کیشوندان ومسافرانی که دوست دارند در اتش بازی شرکت کنند به ساحل کشتی یونانی میروندو بسیار خوش میگذردوچون در یک منطقه میتوان نظارت خوبی داشت هیچ کار خطرناکی انجام نمیشود.هرکس هم که خسته شود وبه منزل برگردد یا اصلا نخواهد که در مراسم شرکت کند میتواند در ارامش استراحت کندیا به مهمانیهای خانوادگی برسد. من از اینکه در این جزیره زندگی میکنم بسیار خوشحالم . در این لحظه هم با دو پسرم (15و12ساله) درمنزل نشسته ایم و میوه و شیرینی واجیل ( که البته فقط تخمه اش را توانستیم بخریم ) وچای تازه دم میل میکنیم و تلوزیون نگاه میکنیم وباهم گپ میزنیم . خلاصه جای شما خالی خیلی خوشحال و راضی هستیم و منتظریم تا همسرم هم به جمع گرم و صمیمی ما بپیونددو خستگی کار روزانه را در کند . ازصمیم قلب برای همه شما عزیزان شادی و احساس خوشبختی را ارزو میکنم و امیدوارم سال نو برای همه مان سال بسیا خوب و پر باری باشدو همگی بتوانیم ظبق فرمایش استاد عزیزمان بیشتر به خودمان احترام بگذاریم .
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #8 marzieh 19 فروردین 1391 ساعت 10:45
سلام مابه اتفاق اعضای خانواده وفامیل خیلی نزدیک حدود20 -30 نفرشده ومقداری هیزم و... تعدادی فشفشه نورانی وپروانه ای ،درمنطقه اطراف شهرخودرفته وهمزمان باخوردن تنقلات ولقمه های نان وپنیر یاشام سبک ،به روشن نمودن آتش واجرای مراسم چهارشنبه سوری می پردازیم
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+5 #7 کیانوش طهماسبی قدیم 01 فروردین 1391 ساعت 00:57
سلام استادعزیز و دوستان مکتب کمال از زمان بچگی هایم خاطرات خیلی قشنگی از چهار شنبه سوری دارم.از قاشق زنی های بچه های همسایه که کلی اجیل و شیرینی و شکلات کاسب می شدند و کیف می کردند تا سر کوچه فال گوش وایسادنا که ببینند یواشکی چی می شنوند و نسبت به اون شنیده احوالات سال جدید رو حدس می زدند و یادش به خیر از روی ۷ بوته ی خار اتش زده می پریدیم و زردی و مریضی رو می دادیم به اتیش و امید وارانه با گرفتن سرخی اتیش سال بسیار خوبی را برای خودمون پیشبینی می کردیم.چطور اون همه انرژی مثبت ها تبدیل به ترقه و دینامیت وبمبک و نارنجک واین فرهنگ خطرناک غلط شده و اداب و رسوم چهار شنبه سوری سنتی مونو لؤث کرده خیلی متأسفم!!!!!!!!!!!!!! :sad: امید وارم که دوستان جوونم تجدید نظر کنند :-)
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #6 taherah mahdavi 24 اسفند 1390 ساعت 19:43
من شب چهارشنبه سوري را تنها بودم رفتم كوچه همسايه ها هرچه كارتن وچعبه وكاغذ وروزنامه وجاكفشي و ميز و كمد و... داشتند ريختند سوزانند و ترقه زدند وآبشار و نارنجك و... و حتي درچند جمع همسايگي رقصيدند . گشت آمد ورفت . رفتم بالاي بام واقعا چقدر قشنگ بود فانوسها روي آسمان و حركت انها . با تنهائي سركردم و شاهدحرام كردن پول و .. مردم بودم همين .
فقط تكيه فانوس جالب بود.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+2 #5 مهرداد 23 اسفند 1390 ساعت 11:45
میخوام محله وکوچه مونو منفجر کنم وتا نصفه شب اتیش بازی ورقص وشادی ی ی هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+5 #4 هوشنگ 23 اسفند 1390 ساعت 11:37
سلام به همه
من و تعدادي از دوستان دوره دانشگاه هميشه مقابل خانه يكي از دوستان اتش روشن مي‌كرديم و آتيش بازي مي‌كرديم.
اما امسال امكان انجام اين كار وجود ندارد و ما در جاي ديگر و به نوع ديگر شادي خواهيم كرد.
در هر حال و در هر صورت ما شاد خواهيم بود و شادي خواهيم كرد.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
-5 #3 jila 22 اسفند 1390 ساعت 23:51
نقل قول حسین رضایی:
سلام استاد خوبم من چهارشنبه سوری را ترجیح میدهم با خانواده در حیاط خانه به دور یک آتش کوچک وجمع وجور بگذرانم


کاش منهم میتوانستم مثل تو با آرامش کنار خانواده جمع و...بگذرانم!...حیف که غم و درد و بیچارگی که بر میهن و هم میهنم وارد میشود نمیگذارد!
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+5 #2 حمیده اجاقی 22 اسفند 1390 ساعت 22:06
سلام گرانمایه سرمایه ام عاشق شما و همه مکتبی هام ما من از اجدادم درس گرفتم چهارشنبه سوری واسه همه تازه عروسها و بچه ها زیر 11 سال هدیه میخریم و بدیها وکینه ها رو مینویسیم میریزم تو اتیش
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+11 #1 حسین رضایی 22 اسفند 1390 ساعت 15:49
سلام استاد خوبم من چهارشنبه سوری را ترجیح میدهم با خانواده در حیاط خانه به دور یک آتش کوچک وجمع وجور بگذرانم
پاسخ به این دیدگاه
 

افزودن دیدگاه

کد امنیتی
لطفا تصویر دیگری را به من نشان بده

با ارسال نظرات خود ما را در هر چه بهتر کردن خدماتمان یاری دهید.