آموزش فروش

شما بودید چه واکنشی نشان می‌دادید؟

فرستادن به ایمیل

پس از ۱۱ سال زوجی صاحب فرزند پسری شدند. آن دو عاشق هم بودند و پسرشان را بسیار دوست داشتند. فرزندشان حدودا دو ساله بود که روزی مرد بطری باز یک دارو را وسط آشپزخانه مشاهده کرد و چون برای رسیدن به محل کار دیرش شده بود، به همسرش گفت که در بطری را ببندد و آن را در قفسه قرار دهد. مادر پرمشغله موضوع را به‌کل فراموش کرد.

پسربچه کوچک بطری را دید و رنگ آن توجهش را جلب کرد، به سمتش رفت و همۀ آن را خورد. او دچار مسمومیت شدید شد و به زمین افتاد. مادرش سریع او را به بیمارستان رساند ولی شدت مسمومیت به حدی بود که آن کودک جان سپرد. مادر بهت‌زده شد و بسیار از این‌که با شوهرش مواجه شود وحشت داشت.

وقتی شوهر پریشان‌حال به بیمارستان آمد و دید که فرزندش از دنیا رفته، رو به همسرش کرد و فقط سه کلمه به زبان آورد.

فکر می‌کنید آن سه کلمه چه بودند؟

لطفا چند ثانیه چشم‌هایتان را ببندید و فکر کنید اگر شما بودید چه کلماتی را بر زبان می‌آوردید (لطفا کلمات خودتان را در بخش دیدگاه‌ها بنویسید)، و بعد ادامۀ مطلب را بخوانید.

***

شوهر فقط گفت: «عزیزم دوستت دارم!»

عکس‌العمل کاملا غیرمنتظرۀ شوهر یک رفتار فراکُنشی بود. کودک مرده بود و برگشتنش به زندگی محال. هیچ نکته‌ای برای خطاکار دانستن مادر وجود نداشت. به‌علاوه، اگر او وقت می‌گذاشت و خودش بطری را سر جایش قرار می‌داد، شاید آن اتفاق نمی‌افتاد. هیچ دلیلی برای مقصر دانستن وجود نداشت. مادر نیز تنها فرزندش را از دست داده بود و تنها چیزی که در آن لحظه نیاز داشت، دلداری و همدردی از طرف شوهرش بود. و آن‌‌ همان چیزی بود که شوهرش به وی داد.

گاهی اوقات ما وقتمان را برای یافتن مقصر و مسئول یک رخداد صرف می‌کنیم، چه در روابط، چه محل کار یا افرادی که می‌شناسیم؛ و فراموش می‌کنیم که می‌توانیم کمی ملایمت و تعادل برای حمایت از روابط انسانی داشته باشیم. در ‌‌نهایت، آیا نباید بخشیدن کسی که دوستش داریم آسان‌ترین کار ممکن در دنیا باشد؟ داشته‌هایتان را گرامی بدارید. غم‌ها، درد‌ها و رنج‌هایتان را با نبخشیدن دوچندان نکنید.

اگر هرکسی می‌توانست با این نوع طرز فکر به زندگی بنگرد، مشکلات بسیار کمتری در دنیا وجود می‌داشت.

حسادت‌ها، رشک‌ها و بی‌میلی‌ها برای بخشیدن دیگران، و همچنین خودخواهی و ترس را از خود دور کنید و خواهید دید که مشکلات آن‌چنان هم که شما می‌پندارید حاد نیستند.


شما چه می‌اندیشید؟

لطفا دیدگاه‌های خودتان را با ما و همۀ دوستداران مکتب کمال در میان بگذارید. منتظریم!


شاید بپرسید:

این مرد چگونه توانست واکنش احساسی خودش را به این خوبی مدیریت کند؟ من چگونه می‌توانم خشم‌ها و رنجش‌هایم را مدیریت و حل کنم؟ پاسخ این سوالات و بسیاری از پرسش‌های دیگر را همراه با راهکارهای عملی و کاربردی، می‌توانید در سمینار «سرطان روح» بیابید. لطفا روی تصویر زیر کلیک کنید:

{plusone}

دیدگاه های شما  

 
0 #36 بهار 24 اردیبهشت 1391 ساعت 14:36
خدا منو ببخشه
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #35 هما شرفی 22 اردیبهشت 1391 ساعت 08:28
با سلام و سپاس مطلب رو خواندم تصورش هم نمی توانم بکنم اما مطمئن هستم با یک شوک عصبی خودم هم افقی میشم توی همون لحظه متشکرم
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #34 محمد حسینی 07 اردیبهشت 1391 ساعت 17:18
این عاقبت در نظر نگرفتن احتمالات موجود هست اگراقا احساس مسئولیت داشت اینطور نمیشد.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #33 لیلا 06 اردیبهشت 1391 ساعت 19:11
آدم به زندگی امیدوارمی شه می بینه آقایی با نظرشما وجودخارجی داره
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #32 مهرداد 01 اردیبهشت 1391 ساعت 11:54
خدایا به ما صبر بده.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #31 علی 31 فروردین 1391 ساعت 21:30
در اون لحظه یار زندگیمو بغل میکنمو یواش بهش میگم عزیز دلم خداوند امونتیشو پس گرفت.مهم اینه که من تورو دارمو ما تا اخر عمر مال همیم.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
0 #30 احسان گل دان 30 فروردین 1391 ساعت 20:14
فکر کنم اگر من در این شرایط قرار می گرفتم فقط میتونستم بگم که : درسته این واقعه خیلی دردناکه ولی ما خدا رو داریم و حتما عمر فرزندمون به دنیا نبوده - ایشالا دوباره تلاش میکنیم و به خواست خدا دوباره بچه دار میشیم .
خدا با ماست.
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #29 ساناز 30 فروردین 1391 ساعت 12:16
ما باهمیم عزیزم!
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #28 محمد مکاری 30 فروردین 1391 ساعت 11:33
مهم نیست چه کسی هستید ، چه شغلی دارید یا چگونه وقت خود را می گذرانید . هر روزه فرصت های بی شماری در اختیار دارید تا زندگی اطرافیان خود را از خود متاثر سازید . چه آنانی که می شناسید شان و چه آنان که برایتان بیگانه اند چگونه؟ به عشق و شور زندگی خویش اجازه دهید خودش را ظاهر کند. از طریق کلمات ، چشمان ، اعمال ، و حتی با زبان بی زبانی قلبتان. نمود و ظهور عشق و شور زندگی در شما دعوتی است از دیگران تا عشق و شور زندگی آنان نیز خود را نشان دهد
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #27 ghazaleh tahmasebi 30 فروردین 1391 ساعت 10:19
سلام.اي كاش تمام انسانها به اين درك و فهم مي رسيدند حتي خود من.اينگونه داستانها زيباست اما عمل به آنمشكل است.من در آن لحظه فقط در حال افسوس خوردن هستم
پاسخ به این دیدگاه
 

افزودن دیدگاه

کد امنیتی
لطفا تصویر دیگری را به من نشان بده

با ارسال نظرات خود ما را در هر چه بهتر کردن خدماتمان یاری دهید.