آموزش فروش

چرا «دوست داشتن خود» تا این حد مهم است؟

فرستادن به ایمیل

علاقه قلبی محمود معظمی به انسان‌ها و توانایی‌های فوق العاده آنها، موجب شده است تا بیشتر وقت خود را صرف آموزش و پرورش نیروهای علاقه‌مند کند. وی معتقد است متاسفانه برخلاف باور عموم، قالب انسان‌ها به دلایل مختلف به‌قدر کافی خود را دوست نمی‌دارند و به خود احترام نمی‌گذارند، به همین دلیل اکثر اوقات به جای دوستی و مهر با خود و دیگران، در حق خود و دیگران دشمنی می‌ورزند و بدی می‌کنند و منافع خود را از بین می‌برند.

تمام کسانی که با وی آشنا هستند و اکثریت شرکت‌کنندگان در سمینار‌ها و کارگاه‌های آموزشی فوق‌العاده موفق و متفاوت وی، معتقدند که: «او در آشتی دادن انسان‌ها با خودشان و دیگران از توانایی خیره کننده‌ای برخوردار است.» محمود معظمی از صمیم قلب معتقد است، شما بیش از آن‌که فکرش را بکنید دوست‌داشتنی هستید و از شما درخواست می‌کند که در آشتی دادن انسان‌ها با خودشان و دنیای اطرافشان وی را همراهی و کمک کنید.  

محمود معظمی دربارۀ آموزش‌های خود معتقد است که نشانگر نوعی نگرش به زندگی است. می‌گوید از کودکی جزو رویا‌هایم بود که بدانم چگونه می‌توانم فرد موثری در جامعه بشری باشم. یک روز پدرم با نشان دادن لوازم وارداتی منزل با مارک‌های مختلف به من نشان داد دیگر زمان فتح کشور‌ها از راه جنگ و نبرد گذشته و بهترین راه برای گسترش مرز‌ها، از طریق فتح اندیشه و علم است. از آن زمان بود که دریافتم و به این باور رسیدم که کارهای اساسی بر پایه صلح و آرامش صورت می‌پذیرند. این شد که امروز هم آموزش‌هایم بر همین پایه یعنی صلح و آرامش و مهربانی با خود و دیگران پایه گذاری شده است.

این آموزش‌ها بر پایه آشتی کردن افراد با خود و یا دوست داشتن خودشان بنا شده، هر کسی می‌تواند با حفظ دین، عقیده سیاسی و یا آداب و رسوم خود از آن استفاده کند. با این نگرش، زندگی معنای جدید و ساده‌تری پیدا می‌کند و دوست داشتن خود، اعتماد به نفس و احترام به خود که سرچشمه همه خوبی هاست در فرد به‌سرعت افزایش پیدا می‌کند.

محمود معظمی می‌گوید که آموزش‌هایش و مبحث «دوست داشتن خود» در پاسخ به یک پرسش ساده شکل گرفت. «آن پرسش آن بود که روزی یکی از استادانم از ما شاگردانش پرسیدند: اغلب مردم معمولا می‌دانند چه چیزی خوب و چه چیزی بد است؛ ولی چرا به آن عمل نمی‌کنند و یا اگر عمل می‌کنند ناچیز و غیرموثر است؟» پاسخی که من به این پرسشِ هوشمندانه یافته‌ام، این است که: «اکثر ما انسان‌ها برخلاف باور عموم به آن اندازه که فکر می‌کنیم خود را نه‌تنها دوست نداریم بلکه برعکس، غالبا در حق خود به‌شدت دشمنی و عناد می‌ورزیم.»

آشنایی با مجامع و سبک‌های مختلف روان‌شناسی و خود‌شناسی موجب گردید تا مصادیق این خود دوست نداشتن و روش‌های پیشنهادی آنان را بیاموزم و با ابتکارات و یافته‌های جدید علمی به روش‌های موثری و پایداری دست یابم. به‌طور مثال، اگر بدانیم مادری که در جواب گریه یا خواسته فرزندش او را می‌زند، در حقیقت به دلایل مختلف خودش را دوست ندارد و بازتاب این خود دوست نداشتن خود به‌صورت آسیب‌های روحی و جسمی و رفتار‌های مخرب خود را نشان می‌دهد، با این نگرش به‌جای نصیحت یا تهدید مادرِ درمانده، می‌بایست کاری کرد تا رابطه وی باخودش بهتر شود. اگر او بتواند خودش را همین طور که هست بپذیرد، دوست داشته باشد و احترام بگذارد، مطمئنا نه‌تنها رفتار بهتری با خود و فرزندش بلکه به هر کس که در شعاع عمل او قرار می‌گیرد نشان خواهد داد. ریشه بسیاری از نابسامانی‌های اجتماعی در بدی رابطه انسان‌ها با خودشان نهفته است و ما معمولا به‌جای توجه به علت، بیشتر بر روی عوارض و نتایج این بدی تمرکز می‌کنیم. به همین جهت کمتر موفق می‌شویم و برای حل مسائل به جای تغیر نگرش و روش، به دنبال کسب منابع و بودجه بیشتر هستیم.

یک فرد مجموعه‌ای است از نیازهای متفاوت. به این دلیل هنگامی یک فرد می‌تواند به معنی واقعی خوشبخت و مفید برای خود و دیگران باشد که در تمام زمینه‌های اصلی بطور هماهنگ رشد نماید. زمینه‌های مورد توجه و تمرکز در این آموزش‌ها عبارتند از: موفقیت‌های فردی، خانوادگی (زناشویی و تربیت فرزندان)، اقتصادی (کسب‌وکار و مدیریت)، تندرستی (جسمی و روانی)، اجتماعی و معنوی. به عبارت بهتر یعنی موفقیتی فراگیر و نه موردی و تک‌بعدی.

معظمی می‌گوید که هدف در یک آموزش موثر و پایدار، ایجاد یک جریان دوطرفه است، «به‌خصوص که معتقد هستیم آموزش‌گیرندگان ما مردمان صاحب‌نظر و هوشمندی هستند. لذا روش انتخابیِ ما برای آموزش، روش آموزشِ شتابنده یا Accelerated Learning است. در این روش سعی بر این است تا شرکت‌کنندگان در محیطی شاد و جذاب و در عین حال آموزنده، بتوانند مطالب مورد نیاز خود را از راه تجربه و بازی‌های به یاد ماندنی با شوق و ذوق بیاموزند. به ترتیبی که پس از ۲۴ ساعت برخلاف روش‌های معمولی که ۸۰ درصدِ مطالب فراموش می‌شود، آنها ۸۰ درصدِ مطالب را به خاطر بسپارند و در زندگی روزمره خود به کار گیرند.»

محور این آموزش‌ها، دوست داشتن خود و نشان دادن اثرات به‌کار‌گیری این حُسنِ رابطه در دادوستد‌های روزانۀ زندگی‌ انسان‌هاست. به همین دلیل بیشتر تمرکز بر آموزش‌هایی است که موجب بهبود سریع رابطه شخص با خودش و ایجاد پیوند‌های سالم اجتماعی بین افراد می‌شود، مانند: هنر متقاعد کردن دیگران و راه‌های نفوذ در مخاطبان، مدیریت زمان، انتقاد پذیری و رفع خجولی (که دشمن دوست داشتن خود است) و جایگزینی ترس و احساس گناه با عشق و احساس مسئولیت است.

معظمی دربارۀ این‌که «دوست داشتن خویشتن» تا چه حدی می‌تواند مشکلات ما را برطرف کند می‌گوید: «اگر به این مسئله توجه کنیم که اکثر ما قربانی شرایط تربیتی به‌خصوص در دوران کودکی خود و احساس مخرب ناخواستنی بودن و ترس از شکست هستیم، لذا یکی از راه‌های درمان آن، دریافت محبت و توجه بی ‌قید و شرط است. از آنجایی که بالغ و بزرگ شده‌ایم و یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بلوغ روانی، «مسئولیت پذیری» است، می‌توانیم و می‌بایست مسئولیت خود و زندگی‌مان را خودمان به عهده بگیریم. در کودکی سرچشمه دریافت این عشق و محبت پدر و مادرمان بودند ولی حال که بزرگ و بالغ شده‌ایم، می‌بایست خود بتوانیم این نیاز را از راه‌های صحیح و پایدار به دست آوریم. این مهم ممکن نیست مگر بتوانیم و قادر باشیم تا خود را نخست همین‌طور که هستیم بپذیریم، سپس دوست بداریم و احترام بگذاریم. تنها در این وضعیت است که نه‌تنها رابطه‌مان با خودمان بهتر و مثبت‌تر می‌شود، بلکه دیدمان نسبت به دنیا، طبیعت و سایر انسان‌ها واقعی‌تر و زیبا‌تر می‌گردد.»

محمود معظمی برای دوست داشتن خود چه روشی را توصیه می‌کند؟ پاسخ او چنین است: «این‌که از تفکرات قالبی نسبت به خود و پیش‌داوری‌های به ارث رسیده دوری کنیم. به یاد خود بیاوریم که بیشتر مشکلات روحی-روانی و حتی جسمی (بیماری‌های روان‌تنی یا سایکوسوماتیک) ما، از دوست نداشتن خود و نداشتن یک رابطه سالم و درست با خود و رنجش‌های حل‌نشده از خود، پدر و مادر و دیگران سرچشمه می‌گیرد. اگر به هر دلیلی نتوانیم با خودمان به یک تفاهم پایدار برسیم و اگر نتوانیم این تفکرات را درست کنیم، ارزش‌ها و توانمندی‌هایمان را هم نمی‌توانیم ‌ببینیم. در نتیجه حس دوست داشتن به خود، احترام به خود و اعتماد به نفس را که اساس یک زندگی سالم و خوشبختی حقیقی است، از دست خواهیم داد.»

محمود معظمی می‌گوید علاقه‌مندان به پیام «دوست داشتن خود» با کمال تعجب در طیف وسیعی از کودکان ۸ ساله تا افراد میان‌سال و کهن‌سال قرار داردند. این امر، هم نشانگر وجود نقطه مشترک میان انسان‌ها در درک دوست داشتن خود است و هم موفقیت این تفکر و آموزش‌های مبتنی بر آن در تشخیص و انتقال موثر این احساس دوست‌داشتنی و مهم بودن به مخاطبان ارزشمند خود. معظمی می‌گوید: «من نمی‌توانم به افراد بگویم که چگونه به خواسته‌های خود برسند، چون هر انسانی بهتر از دیگران از توانایی‌ها و اهداف خود آگاه است؛ و با درک درست‌تر از خود می‌تواند بهترین راه رسیدن به موفقیت را پیدا کند. ما معتقدیم که، آن‌گاه فرد به درک بهتری از خود و شرایط دست می‌یابد که با خودش در آشتی و صلح باشد. همان‌طور که یک دوست خیر دوستش را و برعکس یک دشمن شر و بدی طرف مقابلش را می‌خواهد و جست‌وجو می‌کند.»

محمود معظمی می‌گوید: «ما باید همیشه به این اصل پایبند باشیم که بین «مهم بودن» و «مفید بودن» حتما دومی یعنی «مفید بودن» را انتخاب کنیم. در انجام کار خیر منتظر تشویق و تایید دیگران نباشیم چون توقعمان از مردم بالا می‌رود و به‌آسانی می‌توانیم دلسرد و مایوس گردیم. همچنین پیوسته بکوشیم که انسان‌ها در کنار ما بتوانند رشد کنند و احساس باارزش و مهم بودن نمایند. مطمئن باشیم یک یار، شریک و یک شهروند که از احترام به خودِ کافی برخوردار است، صد بار باارزش‌تر و قابل اعتماد‌تر است از کسی که برای جلب توجه و کسب امنیت، دائم احساس عجز و ناتوانی در خود می‌نماید. به خاطر بیاوریم یکی از بهترین راه‌های عبادت و احترام به خالق هستی این است که، به مخلوقات وی به‌خصوص انسان‌ها احترام بگذاریم. از یاد نبریم، «یکی از آن انسان‌ها خودمان هستیم. احترام به خداوند و دیگران را، از احترام به خود آغاز کنید.» چرا که: ذات نا‌یافته از هستی‌بخش/ کی تواند که شود هستی‌بخش؟»

 

شما می‌توانید مقالۀ «اکسیر خوشبختی» به‌قلم محمود معظمی را
از فروشگاه عقاب‌ها خریداری و بلافاصله دانلود کنید.
برای دریافت اطلاعات بیشتر لطفا هم‌اکنون روی تصویر زیر کلیک کنید:

 

 

. . .

... آموزش‌های محمود معظمی را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید ...

               

. . .



. . .

دانلود آموزش‌های محمود معظمی

دیدگاه های شما  

 
+3 #3 امین شا ه محمدی 03 دی 1392 ساعت 23:58
علاوه بر تشکر از دکتر معظمی. می خواهم خودم را بپذیرم، بطور متناسب خودم را پیشرفت دهم و کسی باشم که در حد توانایی خودم همین آموزش ها و طرز فکر ها را به انسان های اطرافم منتقل کنم. :zzz
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+1 #2 حسين رضايی 03 دی 1392 ساعت 22:50
سپاسگزارم از بیان این شش نکته مسرت بخش که سردبیر محترم از استاد گرانقدرمان نوشتند
اگر سردبیر محترم لطف کنند به سوالات وابهاماتی که درباره اهداف وجود دارد وخود شما جزو نظرات مطلب قبلی که پیرامون سمینار هدف استاد بود :به بنده فرمودید ان شالله در مبحثی جداگانه این بحث را پی گیری می کنید
سپاس
پاسخ به این دیدگاه
 
 
+3 #1 پوریا محمدی قیطاس آبادی 03 دی 1392 ساعت 19:22
درود بر محمود معظمی
و درود بر تمام انسان هایی که برای دوست داشتن خود و خود دوست داشتن دیگران قدمی را (صرف نظر از مقایسه ) بر می دارند.
درود بر این زندگی دوست داشتنی با تمام زیبایی هایش.
شاد و پیروز باشید :-)
پاسخ به این دیدگاه
 

افزودن دیدگاه

کد امنیتی
لطفا تصویر دیگری را به من نشان بده

با ارسال نظرات خود ما را در هر چه بهتر کردن خدماتمان یاری دهید.